Savrulurken Kar

Kar savrulurkenGünler günlerdir aralıks1zBen de savrul savruluyorumYetmiş yılın ötesineİki kardeş yan yanayızBir sac mangalin önündeUzatmışız ellerimiziArada karıştırıyoruzSoğuk çok soğuk külleriniTek kıvılcım bile yokÇekmiyoruz yine deAnamız ayaktaBakıyor penceredenKar savrul savrulurkenGüneş açıyor birdenBirden bir ses bir avazEsmer bir yüzSokaktan geçip gidenPamuk attıranPamuk attıranAnamız konuşuyor kendi kendineSen de aç ben de açGel sevişelim hallaç