Arif Ay

Şiirin Kandilleri

Soluk soluğa bir tren geçerBırakıp gider aşkımıTaşır seni yağmurun -hüznünTaşlaşmış sokaklarda; uçurumBin yıllık ezgidir şiir;Ayı kavgada geçirirGüneş öylece üstünde dağınSen denizi yarıyorsun! ŞimdiBıçağı biler gibiTükenen bir şey mi akşamBir tren soluk soluğa geçer