İlhami Çiçek

“…ve her şey bir kader iledir.”ey atını uçurumlara süren çocukterkisinde taşıdığın rüzgarlaacının ağacından “toy bir yaprak” düşürdün

ölüm de bir miraçtır tersindenkıyası mukassim olsa daey uçurumlarda açıpuçurumlarda solan çiçek

ye’sin infazı gerektimat ve cinnet: yazıldı çünkü o kitaplevh-i mahfûz ve muktezî“bir ilkyazdan koca bir güz yontan adam”köpürttün akıl atını kapaklandınhükmünde âdil olan yalnız o’durçünkü “kadim kabarık bir öyküdür alınyazısı”ve her şey kaza ve kader mühründe kazılı

ey oğul veren Çiçekkanının dengi kalbinin nuru“buruk bir andaç” olarak bıraktığınabdurrahman nuribüyüyor ve görüyor senikitap denen o derin sırsız aynada