Genç İspanya

Yalan ve alçaklık hüküm sürüyordu bütün İspanya’da.Canevinden vurulmuş İspanya, yoksul, zayıf ve sarhoş,ve düşürülmüş; döndürülmüş festival arsızınaulaşamayalım diye onun yaralı eline.

Daha dün, ermiştik delikanlılık çağına; bir kötüzamandı, kederli günlere gebeydi gelecek.Koşumsuz efsane canavarına binmek isterken bizuzuyordu deniz batık gemilerden hazımsızlık çekerek.

Bıraktık kirli kadırgaları limanda,altın bir gemiyle çıktık sefereengin denizlere doğru, bakmaksızın kıyıya,demir aldık, yelken açtık, hükmederek denize.

O günden beri derinliklerinde düşlerimizin-eksiliyordu şerefsiz, yenik bir yüzyılın mirası-savaşıyordu karmaşamızla güçlü ışığı ülkelerin,ve bir şafak süzülmek istiyordu içeri.

Deliliğin peşine takılmıştı herkes;güç varken kollarlında henüz, eminken cesaretinden;bıraktı ayna gibi parlatılmış zırhını;ve dedi: “Bu gün olmayabilir, ama yarın… benimdir.”Bu gün o dünün yarını… Ve bütün İspanyao değersiz, pis karnaval giysileriyle ortada,ve yoksul ve zayıf ve sarhoş hâlâ;acı şarabını çekiyor yarasından akan kanla.

Sen, gençliğini yitirmeyen, amacın varmaksaen yükseğe, serüvene atılacaksın,o saf ve dupduru elmasa benzeyenberrak ve kutsal ışığı uyandıracaksın.

“MADRİD! MADRİD! ÇINLASIN ADIN”

Madrid! Madrid! İyice çınlasın adın,bütün İspanyalar’ın dalgakıranı!Yer yarılır, gök gürler,sense karnında bir kurşun gülümsersin.Madrid, 7 Kasım 1936