Herkes Gitti Kimse Dönmedi

I.Hayır, ne yabancı kanatlar,Ne bigane gökyüzüHiç birisi korumadı beniBen halkımın keder örtüsü altında yaşadımO zamanlarO mekanda.II.Herkes gitti, kimse dönmediYaprakla örtülü asfalt yolda,Uzun zaman kimseyi beklemeyeceksinYine birbirimize varacağız,Vivaldi’nin Adagio’sunda.Bir rüyanın sihrinde,Yine mumlar sararıp sönerek karanlığa gömülecekler.Ama Arşe hiç sormayacakGece yarısı evime nasıl girdiğiniBu anlar da geçecek,Belirsiz ve boğuk inlemeyle,Avuçlarımın içinden okuyacaksınAynı mucizeleri,Ve kapımdan seni itecekDerin kaderin olan titremelerinSahile vurmuşDonuk dalgaların dönüşü gibi.