Olmak

Büyük çizgileriyle tanıyorum umutsuzluğu. Kanadı yokumutsuzluğun, akşam vakti deniz kıyısında bir taraçada,toplanmış bir sofrada kalayım demiyor. Umutsuzluk bu, o birsürü olayların dönüşü değil bu, tıpkı akşam karanlığında birkarıktan öbürüne giden tohumlar gibi. Bir taşın üstündekiyosun ya da su bardağı değil o. Kardan elenmiş bir gemi o, yada düşen kuşlara benzetebilirsiniz, ama kanlarının en küçükbir kalınlığı yok. Büyük çizgileriyle tanıyorum umutsuzluğu.Başa takılan süslerle çevrilmiş küçük bir şey o. Umutsuzluk o.Kopçası bulunamayan inci gerdanlık, bir ipe gelmez, böyle birşey işte umutsuzluk. Gerisinden, ondan hiç söz etmeyelim.Başlamışsak bitiremeyiz umutsuzluğu. Saat dört sularındaavizeden umutsuzlanırım ben, gece yarısına doğru dayelpazeden umudumu keserim, tutukluların cigaralarındanumutsuzlanırım. Büyük çizgileriyle tanıyorum umutsuzluğu.Yüreği yoktur umutsuzluğun, el umutsuzlukta hep soluksoluğa kalır, umutsuzlukta kalır öyle aynalar, bize asla ölüpölmediklerini söyleyemezler. Beni büyüleyen umutsuzluğugördüm ben. Yıldızların türkü söyledikleri vakit gökyüzündeuçan bu mavi sineği seviyorum. Şaşılacak, o uzun dolutanelerine benzeyen umutsuzluğu, o kendini beğenmiş o öfkeküpü umutsuzluğu büyük çizgileriyle tanıyorum. Her günherkesler gibi kalkıyorum, kollarımı çiçekli bir kâğıdauzatıyorum, hiçbir şeycikler hatırlamıyorum, ama hepumutsuzluğun yardımıyla o geceden koparılmış güzelimağaçları görüyorum. Odanın havası davul tokmakları gibigüzel. Zaman içinde zaman bu. Büyük çizgileriyle tanıyorumumutsuzluğu. Bana bir sırık uzatan perdenin rüzgârı gibi o.Böylesi bir umutsuzluk akla gelir mi! Yangın var! Ah yinegeliyorlar... İmdat! İşte merdivenlere düştüler... Ve o gazeteilanları, o kanal boyunca ışıklı reklamlar. Kum yığını, git, piskum yığını! Büyük çizgileriyle önemli değil umutsuzluk. Birorman yapmaya giden angarya ağaçlar, bir gün daha yapmayagiden bir yıldız angaryası, ömrümü uzatan bir angarya günleridaha.

Çeviri: İlhan BERK