Andre Breton

O Taraçaların

O taraçaların en üstlerinden biz kuşları daim büyüyen senHer gece çiçekli bir dal yapan omuzlarından o kuşlar biz o canımArabanın kollarınaO kuşlarınız biz kıvılcımlardan daha parlak fışkıran bileğindenO iç çekişleriyiz camdan heykelin o dirsekleri üzerinde kalkıpdoğrulan uyurken birigedikler açılan o pırıl pırıl yatağındagedikler ki oradan mercan ormanlarda o düzlüklerdegeyikler görünürSonra çırılçıplak kadınlar ta derinlerinde birMaden ocağınınHatırlarsın sonra sen uyanır trenden inerdinŞöyle bir durup bakayım demezdin o koca koca barometrimsiKöklerin peşindeki lokomotife şöyle birO ki sızlanır durur bakir ormanlarda ölümcül kazananlardanSızlanır durur o sümbül tüten bacalardan gömlek değiştirenMavi yılanlardanO zaman biz senin önünden gidiyorduk biz o değişmelereBağlı bitkilerBirinin her zaman suçüstü yakalayabileceği o her gece işaretlerYapan bizO hani evi yıkılırken hani birbirine karışmış bir yığın acayip şeyinÖnünde şaşırıp kalanSonra yatağını sofayı merdivenini arayan haniMerdiven dallanır budaklanır büyür durmadanGötürür değirmen taşından bir kapıya genişler nasıl birAlanda birdendireKuğular gibi sırtını çıkarır kanadını açar bir sahanlık yaparBir yerini ısıracakmış gibi kendi üstüne kıvrılırAma basamakların ayağımızın altında çekmeceler gibi birer birerAçılışına bayılırEkmek çekmecelerin şarap sabun ayna merdiven çekmeceleriO bir tutamlık saçın ten çekmeceleriTam bu sırada bakarsınız binlerce Vaucanson ördeğiTüylerini parlatırSen şimdi geriye dönmeden göğüslerini yapan o malayı alıyorsunBiz sana gülüyoruz sen bizi uzunlarımıza tutuyorsunSonra senin isteğin gibi duruyoruz işteGöz kapaklarımızın altında öyle kımıldamadan hiçHani o yattığı neden sonra bir bakmak isteyenKadın gibi hani

(Çev.:İlhan Berk)