Altay Öktem

Teşekkür Ederim Baba

teşekkür ederim baba, kırılgan bir yaztozlu urbalar, gri bulutlar bıraktın banataş duvarlar bıraktın, birkaç metre telörgügözaltları kırışmış mor bir kelebekbıraktın. uçmak adına

teşekkür ederim baba

kapıları zorluyor karanlık bir gelecektaşlar yakıştırıyor başımıza çürük hurma dalındansuçlu bir peygamber çiçeği gibi uzatıyor boynunurengini kaybeden gece

teşekkür ederim baba. sevişirken bilebir ilkokul sessizliği yerleşiyor tenimeçok kapalı adamlar, inan ki korkuyorumgiriyorlar duvardaki yaşlanmış cheposterinden içeriye

sanki anlamsız bir savaşıntarihini şaşırmışım gibitek ayak üstünde duruyorum caddedekulağımı çekiyor sanki bir kaybolmuşluk duygusubakıyorum ormanlar kuruyor, gülüşler çürüyorsaçlarım dökülüyor aşklarımın üstüne

yenildim. korkmuyorum bunu söylerkenkorkmak eski bir yalanı yeniden yeşertmektirhayatın uçuruma en yakın kıyısında

diğer kadınlar bilir: aşk uslanmamaktır bir bakımahayat da

teşekkür ederim baba