Tanrı Bana Uğramadı Bu Gece

tanrı bana uğramadı bu gecesüt dökmüş kedilerle sarmaş dolaş uyudumbir ara terk etmiş gibiydim bedenimiçengilerle çalgılarla yalanlar dolanlarlaçok kalabalık dünya!korkuyorum, ukala yastıklara gömüyorum yüzümükapıları kitliyorum; perdeleribalmumuyla yapıştırıyorum sokağayine de yer kalmıyor bana; çok kaba bu dünyaodam çok sıkışık, ruhum görünüyor aynadaeğri büğrü, kaotik ve beşgen şeklindeiçinde yumuşak bir yuvarlak var, içimdeyumuşak bir nesne ok atıyor kendireiçim dışım tanrılara gebe, aksi gibihiçbiri uğramıyor bana bu gece!

ben solak bir peygamberimtersinden okuyorum bildiğim dualarıbilmediğim dualar zaten latincezaten annem doğururken öldürmüş benibabam durmadan bir mahzene indirmişbasamağı gevşemiş bir merdiven şeklinde

kırık bir yer aynası durup dururkenkendimi yansıtıyor üstümeodam çok kalabalık, rüyalarım karışıkkadınlar nasıl yatırdıysa artık yatağımao incecik, o upuzun bacaklarınıhepsi tövbe mis kokulu, eğri büğrü tövbeyalamaya doyulmaz birer haç şeklinde

tanrı bana uğramadı bu gece!

(Varlık 1185, Haziran 2006)