Şiddet, Elbet

bilgece susuyoruz artık saklamayalımyıldızları tartaklanmış bir sonbahar gecesidiz çökmüştük hatırla öteki dünyalaradünyalar dediğim de ne, boşuna abartmayalımkaralarla denizler, çamurlar falan yanitoplasan hepsi hepsi batan bir gemininsessiz, kıpırtısız can yelekleri

söze nasıl başlamalı basbayağı kan akıyorağzımı açtığımda düşlerimden içeri

bilgece susuyoruz çünkü susmak gecesipatikada kaybolan o yaşsız çocuklarınbir bildiği var elbet boşuna kaldırmazlarcoğrafya derslerinde küçük parmaklarınııslık çalmazlar, kuş vurmazlar, ağlamazlar boşuna

şiddet diyorsun ne güzel; şiddet, elbetyoksa yalnız bir ardıcın dalları kırılırçok ölünür daha, çok kaybolunurbiçimsiz bir kanamadır ah! hayat, anlamsız toprakhiç kımıldamamış yaprak

bilgece susuyoruz artık saklamayalımşiddet diyorsun ne güzel; şiddet, elbetelbet, şiddet

elbet.