Derin Adım

kaldırım taşlarına adının ilk harfini kazıyorumbildiğim diğer harfleri; sessiz olanları meselahiç gerekmediği halde sesli olanları, eğrilerikullanımdan kalkanları, kaçanları, kirli bir metin uğrunaölenleri... çiziyorum korkak bir bıçak darbesiyleyollara döküyorum harfleri; adının baş harfini ilk isyandafırlatılacak bir kaldırım taşına kazıyorumher adımda eskici bir acıher adımda kısa çöpü çekmiş yabancısaçlarına mavi tokalar takmış, her adımdasaçlarını rüzgara adamış ürkek kız çocukları...yollara dönüyorum, kentler arkamda kalıyorköyler zati arkamda, mahalleler yasak banavaroşlarda bıçaklandım, darbelendim meydanlardabana çıkan yol yk! durmasen durdukça kısalıyor kollarım, parmaklarım azalıyorsevermiş gibi değiltutunacak bir dal uzatmışım gibi bak banabak bana; ürktükçe kendimi yanlış bir adımaürktükçe kendimi kısacık bir harfedağlara mesela, düşlere, dumanasana...adamış gibi kışkırtıyorum yollarıderin bir adım daha atertele içimdeki uçurumları