Bir Sokağı Yürümek

ağlar çekiliyor sulardan sular da bizizbir sokağı yürüyorum ardımda peygamber çiçeklerikaldırım taşları, unutulmuş bir an, tırnak izleriardımda fistolu perdeler, özenle saklanmış tabancambir sokağı yürüyorum ağlar çekiliyor sulardanherkes küçük bir hayatı doldururdu tıka basaanı biriktirirdi herkes; yaşamak buysa!usulca beklerdik sessizliğin çökmesini. susardıksonra yataklara ulaşırdık tören adımlarıylabir sokağı yürüyorum ardımda kayboluşdilenciler, sözcükler, tozlu resmi dedemin'ölüm gibi birşey oldu ama kimse ölmedi' dizesielektrik direkleri, fallar, yalanlar ardımdaölümlere ağlanırdı, tozu alınırdı küçük yaşamlarınnerde gülmesi gerektiğini bilirdi herkesnerde susması gerektiğini. gitmesini bilmezlerdi amaçünkü gitmek yeniden başlamaktır kendineve eksik kalan ne varsa...postacılar gelmeden okunurdu mektuplargurbet denirdi; tren daha yanaşmadan garabilinirdi kimin geleceği. yolcular da yalandıyalandı ağlamaklar. kurallar vardı, yasalar, tarihlersevişmek yasaktı örneğin ve şüheda fışkırırdı arada birçiçekleri hiç açmayan topraklardanbir sokağı yürüyorum ardı arkası kesilmiyor çocuklarınağlar çekiliyor sulardan sular da bizizbir sokağı yürümek gibi sevgilim; herşeyizeski ve yeni olan