Aşk Üç Kişiliktir

yüzümde metresine dantelli don almıştaşralı tüccar mutluluğu varyüzümde kırık bir şişeyi andıranyanık izi var baba beni tahrik etyaralı bir kuşun yanına göm benitek koluyla savaşarak tarihe geçenbir halk kahramanı gibi abart kendiniacı dediğin yaşadıklarının izi değilyaşamayı ıskaladıklarındır asılbaba beni ahşap bir ev gibi düşünyıkık dökük bir han gibiuyurken saçımı okşa, uyanınca kundaklaherkes bilir; iki kişi sohbet edebilir ancakbir kişi daha girmezse hayatlarınaaşk falan yoktur. aşk üç kişiliktir babacinayet içinse yüzlerce kişi gerekirmetresine molotof kokteyli taşıyanpis bakışlı kambur bir oğlan kadar mutluyumdönmemi bekleme boşuna, vuracaksansırtımdan vur beni babane yana dönsem arkamda kalıyor hayatne yana dönsem sütü taşırmışbir kadın telaşı. yüzüme bak baba; sapından koparılmış gül kırmızısı