Aşk

biz seninle ikimiz şubat gibiydikkayadan düşsek ağrımazdı bir yerimizküçücük bir taş görsek irkilirdik

öyle sıkılırdık ki birbirimizden içimiz kalkardıbir şiiri tersten okumak bile anlamlıydıkarıncaları başparmağınla ezmeksinek kanatlarını yakmak o günlerde

hiç boş kalmayan ama hep yalnızbir otel odası gibiydik seninleboşuna aldatılırdık, boşuna susardıkboşuna bakardık çöken bir balkondan kendimize

bir anlam veremezdik çekip gitmememize

her aşkaynıdır zaten çoğalır kan kaybettikçe