Aşk

biz seninle ikimiz şubat gibiydikkayadan düşsek ağrımazdı bir yerimizküçücük bir taş görsek irkilirdiköyle sıkılırdık ki birbirimizden içimiz kalkardıbir şiiri tersten okumak bile anlamlıydıkarıncaları başparmağınla ezmeksinek kanatlarını yakmak o günlerdehiç boş kalmayan ama hep yalnızbir otel odası gibiydik seninleboşuna aldatılırdık, boşuna susardıkboşuna bakardık çöken bir balkondan kendimizebir anlam veremezdik çekip gitmememizeher aşkaynıdır zaten çoğalır kan kaybettikçe