Yusuf Kuyusundan Nasıl Çıkılır?
yusuf kuyusundan çıkılmaz!çünkü yusuf kuyuda sürekli allah'ladırvarsın yakup kör olsun yakup'un kör olmasıkuyuya oğlunun ardından cumburlop atlamasıdırdışarıdaki firavun kuyuya düşen bir adamla ilgilenmeznice çatılar örtmüştür insanı uçak tavanları dahilnice astronot başı uzayda göksüz kalmaktan korkarkuyuya düştün mü kuyunun ağzı kadar bir gök kalmıştırkuyuya düşenin allah'tan gayrı kimsesi kalmaz
insanlar ikiye ayrılır: yusuf ve kardeşleriyusuf beyaz ve güzeldir kardeşleri hain ve müptezelhikayenin sonuna değin herkes yusuf'un kardeşlerine küfrederama hangi hain kardeşini allah'ın kuyusuna iter?yakup'a gözlerini açan gömleği götüren eller mi müptezel?herkesin kaderi başına gelir ama hayır ama şerişte allah bunları apaçık anlayalım diye biz kullarına lütfederyani hain dediğin adam da allah'a çalışırken vehmederyani yusuf'un kardeşleri yusuf'u kuyuya itincekendilerini de aynı kuyunun dibine kendi elleriyle zerk eder
ya kuyuya düşeceksin yusuf gibi rüyalar göreceksinya da firavun gibi dışarıda olmadık hayaller kuracaksınhangi tarafta olursan ol kendini yine bir kuyuya atacaksınhangi tarafta olursan ol kendine yine bir kuyudan sarkacaksın
züleyha yusuf'a boyun verdi kuyudangömlek bunun için arkadan yırtıldızüleyha kuyuya atlasaydı dünyadangömlek yakup gibi gözlerini açacaktı
yusuf kuyusundan çıkılmaz!çünkü yusuf kuyuda sürekli allah'ladırbu dünya firavun'a darken yusuf'a yardıyakup'un gözleri her şeyi gören bir karanlıkladırnice zindanlar almıştır insanı terbiye etmek içinnice kapılar kapanmıştır açılsın diye başkasıkuyuya düşenler ölümle anlaşmak zorundadırölümle tokalaşanın hayatladır şakası
yedi yılın kıtlığı adem'den bu zamananasıl yaşatıldıysa o kadar da berekettigüzelliği görenler ermiş gibi tamamazüleyha'yı izleyip hep yusuf'a meylettiher şeyin sahibi var güzelin ve çirkininsahibini görenler çirkinliği yok ettigüzele kaş yapanlar çıkardılar gözünüsahipsiz bir yusuf'tan putlar sirayet ettikıstasa düşenlerin her kuyusu yusuf'turyari güzel olandan yek sevgi neşet ettigörmeyi bilenlerin körlüğü hep yakup'turkaranlıkta görene sade karanlık yetti