Yankılandım Da Duruldum!

vuruldun seni bir karanlığa gömdüleradını sordular söylemedim münevverüstümü aradılar yok altımı aradılar yokboynu hayli bükülmüş bir tuzaktan baktılarcesedini gösterdiler sana çok benziyorduanlamak istediler hep uzaktan baktılarnasıl yaşatıldıysan öyle öldürülmüştünçekinmedim ağladımanlamadılarben bir sokak lambasına vurulmuşum münevvergece olunca karnım gövdemde bir ağrıdırne anladıysam al, al hepsi senin olsunnasıl olsa mutmain bir vedayla gidiyorsunhasretinin bitmesine senin adına mutlugülümser bir törenle kutsandı hemen yasınaklın aldığı göz yüreğin aldığı bakışçekilmiş fişlerden daha bir boşluktasınne söylesem ancak kelimelerce kabznere baksam ufkun ardındaki karanlıkbir volta boyu sokak tenviratıdır aczuzansam tutulmaz bir nahoşluktasınçan vuruldu ezan allah dedi sen söndünböylece üç yerinden daha vurulmuş oldu sükutölüm durdu yani dirilmenin imkanınakurşun vınlayıp sektiyağmur yağacaktı, şemsiyem kırılıncabulut tetiği çektiepeyce geçti üzerimden gökyüzübertaraf oldu sınırali’sini bulmuş gibi kamberherkes bir tarafa doğru ıslanırben sana doğru ıslandım münevveryastıksa binlerce tüydürmantıksa paramparçaörtüyse bundan böyle yırtıkyağmur dursa da kurumamgüneş çıksa da kurumam artıksebeplerin çağından geçiyoruz münevverelbette her fiyaskoaçığa çıkarılmamış bir cinayet korkusuyla örtülürelbet her susuşsonuçları belli sebeplerle yontulurniye sustun demiyorum ama niçin konuşmuyorsunbiliyorsun münevverbile bile gırtlağın köpeği olmamışsa bu eğri harflerdüşünmek akla ur olmamışsave o büyük gerilmenin adıyla başlamıyorsak sevişmeyedolanan kalp yorulan kandırbütün yankıların gücü adınainsan sustuğu zamanlarda ne kadar da konuşkandır! söze başla ve kopar perdeleri seyircidenbak bayraklarım kırık hala bileklerimdenipi tutmuşum münevver ipi tutmuşumunuttuğum marşları ezbere biliyorlarkaybederiz korkusuyla giriyorlar savaşabiz yalnızca galipliği inkar etmekteyizgayb ederiz ümidiyle olan biteniüç günahı üç tövbeyle hünkar etmekteyizsen beni kim sanıyorsun allah’ın seversenüzerimde ışık kırıyorlar münevvermercek yapıyorlar kavislerimdenon bin kadar göz gezdi paralelimdeadını sordular söylemedim münevverkurmuşsun bağdaşını bir odağımdabakmayı en baştan unutsalar görürlerince bir körlük gerek seni çözmeyeçözmekten ölmek gerek seni çözmeyeo kadar eminler ki sabah olacak diyegeceyi plan gibi taşıyorlar münevverhiç mi ölmek düşmez apansız dakikayakaç saniye sonrasını yaşıyoruz haber versağlıklı bireyler olarak münevversağlıklı şekillerde ölüyoruz buradannereye ölüyorsak oramızdan tut beniağzımdan kaçırmışım bir turna sürüsünükonuşsam gökyüzü sussam senin yüzünmodernoğlu görmek istemez ölüsününereye susuyorsak oramıza ek benizaman geçiyor sanki ben içinde değilimsürekli hatırlıyormuşum gibi dışarıdaçarşıya çıkmışım da eve dönememişimeğer ben çarşıdaysam kim duruyor evin ortasındaaklımı azaltarak bıraktım münevverbir çırpıda bıraktım bana çaktırmadılaradını sordular çevirdiler yanımısamimiyet kaptılar gözden temas yaptılarmış gibi ses verdiler diyaframlardanaldanacak bir taraf bırakmadılaraldanmadım münevver aldanacak neyim varo kadar susuzum ki su artık neye yararinsan hasretten kuduruyor kudurdumunuttum gayrı hatırlatıp da delmeyokluğuna bağırdımyankılandım duruldumben bu beklemeğe alıştım gelme! nereye gidiyorsak oradan geldiksıcaklığın kar yağarken aklımdasoluğumuz dumanlı kafamız iyiama mıh gibi çakılı duruyorsun saklımdasevdiğimi söylüyorum bir serçe sürüsü konuyor hemensonra bir serçe sürüsünü vuruyorlar vuruyorumnasıl bir korkuysa o nefes nefesegece boyu uyumayan mezarlık mı o!insan hasretten kuduruyor münevveryaşamak ölümün sevgi duruşusoruyorlar hayatı vallahi bilmiyorumben ölümden dahaben ölümden dahaben ölümden daha hayati bir şey bilmiyorumsözler asansöre binmek gibi bazensözler ki bir anlamın içindeyken münevversözler asansörden inmek gibi bazensözler ki bir anlamın içindeyken münevvervuruldun seni bir karanlığa gömdüleradını sordular söylemedim münevversağımı aradılar yok solumu aradılar yokboynu hayli kırık bir niyetten baktılarçocukluk resimlerin… her birini yaktılarnasıl doğurulduysalar öyle yaşıyorlardıçekinmedim anladımağlamadılar