Alper Gencer

Soy Durur Aba Durur

pirim aziz mahmud hüdayi'ye...

soy durur aba durur hane halkı bellidirol naci’nin güruh’u bir tek nefese bakaradem’in cennetinden dönen yankı bellidirelmaya meyledenin gözü kafese bakar

idris’in kumaşını kesip diken bellidirsüleyman’ın asası kurda çaresiz bakarbülbül’ü güle soran aşık diken bellidiracıdan kaçan kişi pire yaresiz bakar

tufandan nuh’u alan mürettebat bellidirsu altında kalanlar nuh’un oğluna bakardünyaya sabredene nur ü sebat bellidirzüleyha’nın cilvesi yusuf koynuna bakar

çarmıha çivilenen çile kimden bellidirisa’nın yakinine sözün tutacak bakarmehdi’nin güzelliği daha mimden bellidirarif olan deccal’e her an yutacak bakar

tur dağı’nda musa’yı üryan kılan bellidirakılı terk etmeyen kendine hızır bakarasa düşer secdeye namaz kılan bellidirabdest alan her daim aynadan hazır bakar

kurban durur bıçağa davran diyen bellidirismail babasına sonundan razı bakargünahın ormanında avlan diyen bellidiribrahim’e renklerin bütün beyazı bakar

zehiri kavuşmaya soran kader bellidirhasan’ın cemaline bulaşan cemal bakarfatıma anamızı saran keder bellidirsırra vakıf olanlar seyrana kemal bakar

sürgünün defterinde hasret kime bellidiryakup’u kör bilenler dünyaya şaşı bakarkerbela’dan yüreğe kalan dövme bellidirhaksız duran gövdeye hüseyn’in başı bakar

hak muhammed ali’ye yazılanlar bellidirali’nin kapısına duran pervane bakargönlün en derinine kazılanlar bellidirmuhammed’i görenler deli divane bakar

can durmaz ahi durmaz menzil alan bellidirzülfikarı olmayan merde müşteki bakardüldül durmaz yol durmaz yaya kalan bellidirtenine ben diyenler derde pösteki bakar

Şiirde geçen sözlük kelimeleri