Sana Bir Ara Aklımda Kalanları Anlatırım

ne sular geçti böyle buzla buhar arasıne kısa bir yazken o niçin hala bitmiyordurmuş bir vakit bende sisli gece yarısıçektirdiğin fotoğraf neden hiç konuşmuyor

geç kaldık ve yanlışları güzeltemedikerken varsak doğrular bakışı yakacaktıçok sarhoştum yani hak ettim yaşamayıevden kaçmıştım evetuza yara saçmıştımbütün randevulara düzenli olarak geç kalmakta haklıydımgök bana göre değildi yeri zaten hiç sormagök de kendine göreydi yerde zaten hiç durmaçıktım bir kapısını bulup yaşadıklarımdanvardım ki seni sevdimseni sevdim evler arasından bir evdin

döndüm ve dönüşümle düştü aniden dekorsen yükseldin elinde kara bir kalem vardısay ki her yanım ihanet kadar yazdıve çeşitli organlar olarakinsanı yar eden vardıvar eden vardı aşkıkelebek küllerinden bir şaraba yazarak

okumak buduryani yağmur bekleyen toprağın durmaksızın kurumasısana çok şeyler anlatmak istememkendi sesime kavuşasım kadardısenaryo gereği doğdumçocuklarım oldu her an ölebilirlerbel bağladım kimyayakendimi siyah elbiseler içindebuldum hiç durmadan bir kızıla bakarkendurdum binlerce sene kendime ki ağlarımanam babam diyorum her an ölebilirler

ölsünler ne çıkaren çok her boşluğu dolduran bir keder çıkarallah kimseyi ölümden korumasınölüm olmasa bu rezil hayatın suyu çıkarsen de gidip öldün ama kalıp öldürüyorsunben de kalıp ölüyorsam senin dirinledir bubu kadardır işte ne kadar dersek o kadar olan hayatherkes ölür gider biz yaşayıp kalırızöyle bir kalırız kikadraj dağılırve dünya birer diri olarak bizi kabul edemezyaşamak budurherkes giderken kalmak zorunda kalmakla beraber kalmakkadar kahpe ve yalankadar başımızın üstünde yeri var

hayatımın rolünü oynadım başrolde sen de vardınne fırtınaydı ama o saçlarınla birliktene güneşlere yandık var mıydı hiç hatırımavluda oturmuştuk ellerin ellerimdesana bir ara aklımda kalanları anlatırım