Salıncaktan Düş

hepimiz kabullenmeninsırasına giren itirazlarızbaştayaşamaküzeresonu olan şeylere düşmanlığımız varunutman yaralıyor hatırımda kalanımazine kastediyor yarını planlamanbüyük bir azimle belleğinden sildiğinher üç anıdan biri kadavra çıkaralnımdan başlayarak yoruyorsun ya benigiderek altında kalıyorsun yeminininrüyadan gayrı çaremiz de kalmamışiki kere iki dört ise bu bendeki beş kimin

iki lafın belini arzuhalle dert edipgözlerini indirsek çağdaş koşan atlardanhamamlar zihinleri eşitlikten paklasakeselense bir dünya faşist olan sırtlardanşöyle seni yalvarıp nefsinden gayrı banabana bir şarkıya başlar gibi durrüyayı parçalayan alarmı susturkoy elini avunan yıllarının üstünekazandım dediğine bir yitim uydurbütün gelecekler yaşandı ve bittidoğar doğmaz başlayan ölümünü aldağılan geçmişine şimdiyle tuttur

sonu olmayan bir binek istiyorsunya da hiç başlamasın eğer ki bitecekse filmişte ömür binmiş ölümebirlikte iki resim daha çektirdik diyelimbileti yananların dünyasında ava hazırlanan iki at dahakendini ateşe vermiş bir fitilkirden etmeye niyetli derimiziensemizde tek bir tüy kalmayana dekölmeyi bilmeyen meşgaleler çevreler cevrimizişu güzel renklerin arasından bir renksinvarsa ipotek altına alınmayan bir yanımvallahi o da sensinbana ait değilsin bana dairsinağır bir sicil gibi duruyorsun ayıplarımda

şimdi masif bir kanama olarakbizi anons ediyorlar bütün radyolardabüyük bir kanama sevinci içerisindeiknaya yanaşmıyor arterlerimizişte o faydasız terlemenin sonundayine bir kabullenmenin eşiğindeyizbizi anons ediyorlar ölmekteymişizne ara ayrılığın adamı oldukne ara direndik kavuşmaya bizah şu cemiyet hayatı da olmasasahiden yaşıyoruz zannedeceğiz

ve elbet sırası geldiğinde ki gelirartık bizim olmayan camilerden bir salaartık bizim olmayan bir cemaat toplanırartık bizim olmayan bir imamdan kıraatartık bizim olmayan bir cenaze yoklanırüç kez iyi bilirdik üç kere helal olsunsonra biner dünyanın tek vesaiti tabutbirer yoldaş gibi omuzlaşan dostlarahuzur mu demiştik buyuralım buyuralımdünyanın en rahat yatağı bir toprağaelbet sırası geldiğinde ki gelirtok kalkmaktan geçenler meydan okur açlığa

şu kalbime dert diye yuva yapan kimacı olmayan gerçek ne içindir ne içinbiz böyle miydik sen hiç böyle miydinyönümüzü rüzgar ile değiştiren kiminsan söylediği şarkılara borçlanıyor yabiz de yaşamak kadar içindeyiz özlemindemli çay yok burada dünyaya sallamayızölüme karşı hepimiz birer çuvallamayız