Kuyudakiler

işte karanlık inmiş görkemli alnacınasırtında sevdiğinin sapladığı bıçaklar...gece olmuşvurulmuş sazsınırları ve duvarları aşamıyor çocuklar

1. alnacını görkemiyle çatan kim?

bu kadar kendinle gezme ne olursungöğsündeki kara dumansebebi olduğu rüzigâr ile dağılacakkaderzarlarını çoktan attımesela şu sübyansırf padişah sulbünden diye boğdurulacak

2. sırtını sevdiğine bıçaklatan kim?

yani ellerinle itmedinse kendini aşağıyaahlak düşkünlerive kör kasaturacılar yüzündensırf kan çıkmasın diye cemiyetten gizlenmeknezakettendirsuçlu arıyorsan boşunasuç dengesini çağırırinsansırtını bıçaklara saplarkeniçeriden dışarılara bağırır

sınırlara ve duvarlara işeyen çocukların olsun seninmadem vurulmuş sazgeceler boydan boya sana türküdür yaro ayakta gezdirdiğin mezaryok olduğun kadar yokvar olduğun kadar var

3. şirktir git şu seni seviyorumlardan

ah şu aynaları korkulara denk koyan kuyusuzlukyusuf’suz bir züleyha’ysan dahabahtın serpilmemiş bir karadırölüm ecel ecel gelmezse eğergüzellik fanilere yaradır