İstasyon Dâr

biz trenleri kaçırmakla meşhuruz hafızkıyısına vurmuşuz gülüşün ve öpücüklerinöyle alnımızdan vurmuşlar ki alnımızalnımız ölmüş de biz hala yaşamaktayızsevmek enayilik susmak pek akıllıcagizlenmek maskelenmek gerdanlarda bir muskaenayi eniyi’den bozmadır hafızçıplaksan cesursundur korkunun tasmasındaaffetmek gayrimeşru çocuğu bu dünyanınbisiklete binersin ve o bisiklet düşeryara’lanır yar’alanır aralanırsananne karşılıksızdır babalık pişerokursan kaderin olacak hafızellerinle tutuşan o kapalı zarfmektuplar en yakın yerlerden gelirerkek desen gırtlakkadın desen harfyorgunların uykusuna ağır sinekler konarkaranlık derişince aşkı rüyalar sunaryusuf dalar uykuya kuyu dertten depreşirçok alçaktır yeryüzügöğ oldukça çiftleşirkuşlar kanatlarından doğarlar hafıztartılıp kenara konulur uçuşlarölüp baksak ortasından yırtılır fezaboyna unutmak düşeripehatırlamakezaistasyonlar güneye doğru çoğalıryağmur yağar sırılsıklam çalınır şarkıneşet baba demişti unutma hafız:sevmeyene akmaz sevginin arkı