İltihap

sular çekilince ay ürkek bir koyun oluyor göğeceketimi alıp şehre soyguna iniyorumgece oldu mu çocukları katlayıp kaldırıyor sokakekmeğin koktuğu yerde beni bekliyor yârimsalyalar, şüpheler ve endişeler saçarak

elimde bir mektup var kimden bilmiyorumkelimeler sürülmüş lügatlerin namlusunaöyle bozulmuş, öyle bozulmuş ki seni anlamakey suyun kıyıya bıraktığı köpükdüşmüş bir kaledir artık okumak

ne yapsam denk düşmüyor birden vazgeçiyorumpaketime bakıyorum: son beş sigarao denli, o denli uzaksın ki yaramaaramızda dolaşmak için uyuyorum kitababir süre sayfaları çevirir gibi yapıyorumçalıyorum anlamları salıyorum kuşluğasırtımı çıkarıp asıyorum kamburumuiskeletim külçe gibi direniyor boşluğa

incitmesin kabre giren gövdeni toprakkıpırdanrüzgar çıkmasa da bu gün akşam olacakkutsamadan sev kutsamadan terk et evlerinitufanın birinuh’u aramaya koptu say ellerimi

ey sürgün yaram sızlayabildiğin kadar sızladört duvarı bulanlar çatısız da sevişiyorenfes bir nefestir terin, raptoluşum bahaneama tenhan yine uzakyine yalnız kendine çalışıyor