Alper Gencer

İlke

be ile baş'lanır bütün gizli şiirlerçünkü gönlün penceresi açılınca hep içimiz serinlerherkesin bir ilke’si vardır hayatındailke dağlarından biridir güneşinüzerinde çiçeklergölgesinde bağdaş kurmuş şahlar dinlenir

kervan develense de çölün susuzluğu birsanki çok uzaktan gelmiş gibi pirilke çocuklara su çeker kuyulardankedilere süt sağarilke’nin merhameti

yürüdün mü dönülmez olur yolyağmura mütemadiyen şarkı söyletirilke’den bal yaparlar arılarmuharremin onunda ikindi vaktiilke ağlıyorken gözündeki yaşdağılmış bir kovanın sonsuz yasını tutar

insan kendi çamurundan kayıp düşüyordüştün mü ilke yetişir imdadınaboğulduğu denizlere bir daha batmazdünyanın çekirdeğini çitler ilkeçöplerini yere atmazsevilmeye alışkın değildir pekeli ayağına dolanır sevgileri görüncebir balmumu gibi dışından eriyorkenateşi hep içinde saklar incinince

ilke dağlarından biridir güneşinkaderi kaderime yazılan eşimsürgün kaydıma işlenen bileşimdünyalımdurmadan pişen aşımbir toprakta büyüdüğüm yoldaşımgüzel yârimdertli annemcan arkadaşım