Alper Gencer

Fatmacı Tahta

be ile başlarız hep bizim bezmimiz “beli! ”ağaçlardan konuşalım vefasından toprağıntahtacı derler bize yolumuz haydar alitoynağından boşanır gibiyiz bir kısrağın

kapıda molotofsette katledilen figüranlarhepimiz kundaklanmış çocuklarızcesedimiz konuşur diye bizi öldürmüyorlarrüzgar külün grisine tutkunsolgun sarıdan kızgın ala nârsu çıkarıldığı yerde suskuntoprak suya su toprağa yârvakit var ve söylenecek her şey dârbırakalım üç günlük ömrümüzü üç güneboynumun borcunu da kapasın şu bankalartelefonum durmadan çalıyor zamanımı-meşgulüm dünya! -cennetlerinden seviyorumbüyük bulantılarla kustuğum hayatını

katlinize katiliz mülkünüze hep hırsızortada suç var ise masumsak da suçluyuzdünya ormanlardan isabettir ekmeğeduldalara kurulan evlerde oruçluyuz

çin yükselirken gövdeneakasyalar pazarlanırkensebzeler sabah olmadan terk ederken hallerinitutup sergilerimi sunuyorum sanamesela şu resimdeayrılmış elden parmak bıçağın tek sözüyleadam sarıp koyuyor eksileni yerinedavranmak için hemen müstakbel keresteyekopmuş uzuv fakat bundan aç gövdeye ne!ekmek varmayacaksa evehangi acı çocuktan ziyadedir sineyehayat çoğu zaman kahredicidirrenkler ışığa tutuldukça vesvese!ve dönüp küfrediyorum namussuz küratörebütün tablolarımı çivilere çakmışlarayıptır her birimizkıyamet kopunca bağlanacağız operatörekaldıracağız ahizeyi öbür uçta bir melek-oh dear for anglish please dress one! -bakalım akşama ne yedirecek felektok olana tavuk soteaç olana: dan! dan! dan!

bizyani soğan yiyerek büyüyen dağlı hemşerilerinizyani sırtından vurularak dünyaya doğrulan talihyani şırıngaların bulamadığı damarlar olarakyani devrimden artakalan gariban coğrafya ve tarihyani kapısı kızıl çarpılara boyananyani ana baba duasından gayrıbu dünyada muradı kalmamış kimsesiz kimseler olarakceddimizden devşirilen gülleri-çekilin aradan! -ölmekse ölerekihanetse sırtımızla sunacağız yârimize