Dünya Bülbülü

atlarını mahmuzla aşkım dönüp ardına bakma vurulursunatın ölene kadar koş belki önce sen ölürsünhayatta kalırsan eğer şansına küsme sakınelbet sen de toprağa nar diye konulursun

şehirlerde parendeköylerde güvercin taklasıharfsiz sevmeye geçemedik bir türlüoysa yer sükutungök sükutunsükutun tüm o eskimiş konuşmalarhesapsız fısıldaşmalarmesela hiç durmadan konuşan bir adamınmütemadiyen eve dönmesi de sükutun

kırları kırdılar daha kırkı çıkmamış baharlarındanbulvarlarda bir bomba sessizliği var görsen vallahi bu sükut değil dersinyine bir grup adam eski bir şarkı çalmak için gramofon aramaya çıkarlarsokaklarda yıl dönümlerine düzenli olarak geciken bir hürtelaş var

öp şu deniz gören yanlarımdan vuralım kıyılarımızaayrılsak da sarılalım yaşamak biz sakinken de dalgalılütfen daha ballarını tadarken bay bay edelim sevgili arılarımızabu dünya bülbülü kanatsızken kargalı

ey kargaları bülbülleyen gönül karakara bir kabe kadar kara gönül -kara-satıhlarda tabanları yoklayan bir pazarlıközü kısa pervasız sırlaşmalar derin pervazlardaderin su diplerine de baktım sen orda da yoksungül işini bıraktramvaydan atlayalım istikametimiz kopsun