Büyük Kurban

sen varken ben günaha inanmadım hiçolup biten şeyler var bir de feci pişmanımkal yanımda çöl hala yağmur yağmasınköprü koydum aşımız hep dinamit kokuyorbu şehri ellerinle düzeltemezsinkovan yasta kraliçe vefat etti az önceçiçeklere bu durumu anlatamazsınbir tren bir tünele girer sonra kaybolurellerin dert görmesin durma beni yağmaladurma beni yağmala çiçekler ümitlenirsevgilim kaktüs kes çölün işi rast gitsinürkme akacak kandan hayat kılçığıyla yenir

sen varken billahi varamadım günahaçok aradım çok aradım çok aradım çokgökten Zülfikar yağsa yeryüzü temizlenirbeni nefsimden tutma susuzluğum geçiyorsevgilim ağlamayı ben bu çölde öğrendimçok ağladım çok ağladım çok ağladım çok

sevgilim bundan böyle günah falan yoksen yoksun ben yokum onlar hele hiç yoklarbeni annem merhamete doğru doğurduAli’yi gözlerine bakarak yenemezsinçünkü Ali Zülfikar’ı düşmanın hep nefsinehep nefsine doğru savurur ve saplardıHüseyn’e ağlamayan ağlamayı ne bilsinkeder büyür yokuş birden aşağıya dikleşirmerhamete dair ne varsa silikleşirbir kervan çöle girer çöl birden derinleşirey gözümü göz yapanın dostu damadıçok günah işledim belki seni görememseni görmek günahla ilişiksiz olmalıben Hüseyn’in başına kurban olurumşahit kalır Zeynel olur güzel kardeşimsonra senin alnın gider bin secdeyle kırılırsusuz kalan bir aslan fesheder bir ormanıeli hançer tutan kendine sırt aranırarkeolojik bir kuşkum bile yok;dünyanın ilk gözyaşı Kerbela’ya akmıştırHüseyn’e ağlamayan henüz ağlamamıştır

Ali oğlu Hüseyn’in başını okşuyorken…Ali güzel başını okşuyorken Hüseyn’in…dedesi mütebessim öyle uzaktan…Fatma’nne yaralı bir anne ceylanHasan tutmuş sıkıca kardeşinin elinisevgilim… benimle birlikte ağlar mısın?