Alper Gencer

Aferin Lan Semih!

cumartesi akşamı televizyonda maçoğluma mıknatıs bakınıyordumhenüz hükümferma değilken amaçmıknatıslar oyunlara çocuk taşırdıunutmadığım için hatırlıyordumcimbomun kafası epey dışardazemin güzel hava güzel her bir şey güzelbeşiktaş kahramanca bastırıyordu

nasıl yazıldıysa tam öyle oldutop semih’in ayağından kornere çıktıve herkesin gözü önündehakem “aut! ” deyince bir çıngar koptuşahidi çoğalan doğruhele bir de yaralanmışsa aşkaadamı vicdanıyla çeker darınakorner başkaaut başka

semih “benden çıktı” deyinceyer yerinden oynadıbir dua patladı arzdan semayasemih semih diye inledi bütün stathatta hakem maçı bıraktı semih’le tokalaştıkartal pençeleri indiler semih başı okşamayayanlışdöndü doğruyacennet yazdılar hanemizihesaplar kuş oldularuyanılmaz düş oldulargönül gönülle gülüştükaybetmekkazanmakla beraber yabana düştü

işte böyle kaydolundu çimlere tarihyıkıldı duvar bir işe yaradı şu meşin yuvarinsan olduğumuzu hatırladık lan semihsöyle bundan büyük gol mü var!