Lsd 25

Milyon kere milyon gözlü bir canavardır o.Tüm fiilleri ve kendi kendi içinde gizlenmiştir o.Elektrikli yazı makinalarında mırıldanırKendine bağlı bir elektrik gücüdür o, kendi telleriOlduğu zamanGeniş bir örümcek ağıdırVe ben örümcek ağının son milyonuncu sonsuz uzantısıüstünde bir tasalı kişiYitik, ayrık, bir solucan düşünce, bir kendi kendisiÇin'in milyonlarca iskeletinden biriÖzel yanlışlıklardan biriBen allen ginsberg bir ayrık bilinçTanrı olmak isteyen benSonsuz Uyum'um en küçük titreşimini duymak isteyen benTitreyerek ateşteki uçucu müzik tarafından yokedilmesini bekleyen benTanrı'dan tiksinen ve ona bir ad veren benSonsuzluk yazı makinasından yanlışlar yapan benBen, mahvolmuş benAma evrenin öbür ucundan milyon gözlü adsız bir örümcekSonu olmayan bir ağ örüyor kendindenCanavar olmayan canavar elmalarla, kokularla,Demir yollarıyla, televizyonlar, kafataslarıyla yaklaşıyorBir evren ki kendi kendini yiyor, bir evren ki kendi kendini içiyor.Kafatasının kanıGöğsü kıllı tibetli yaratık ve karnının üstündeki ZodyakEğlenmesini bilmeyen bu adaklık kurban

Aynadaki yüzüm, ipek saçlar, gözlerimin altında çizgiler halindeBirikmiş kan, emici, bir kokuşuk, bir kokuşkan uçarılıkBir hırıltı, bir zırıltı, sonsuzluk içinde bir bilinti kiTüm Evrenlerin gözünde bir sürüngenVarlığımdan kurtulmaya çalışarak, Göz'e girmeyi beceremedenKusuyorum, trans halindeyim, gövdem çırpınıyor, miğdemBuruluyor ağzımdan sular geliyor, burda Cehennem'deyimÖrümcek ağları üstündeki çıplak yaşamsız mumyaların sayısızKurumuş kemikleri, Hayaletler, bir Hayaletim benMüzikte bağırıyorum durumumu, odaya, yakınımda kim varsa ona,Bağırıyorum, siz, Tanrı mısınız siz?Hayır, Tanrı olma mı istersiniz?Cevap yok mu?Her zaman bir Cevabın olması mı gerek? Cevap verin,Sanki benim elimde Evet ya da Hayır demekTanrıya şükürler tanrı değilim! Tanrı'ya şükürler Tanrı değilim!Ama girebilmek için Birlik'in Evet'ini özlüyorumDalabilmek için evrenin her köşesine, hangi koşullar altında olursa olsunBir Evet, var... bir Evet varım, yaşıyorum... bir evet sizVarsınız yaşıyorsunuz.... bir BizBir bizVe bir Şu olmalı, ve bir Onlar, ve bir Cevapsız ŞeyBorulardır o,Multiple Scelorosis'dir o,Umudum değildir oSonsuzluktaki ölüm değildirSözüme dikkat

Bir Hayalet Tuzağı, Sıkkım ya da Tibet'te bir rahibin dokuduğurenk renk binlerce ipliğin bir birleşik biçimiÖrülmüş, gerilmiş, ruhsal bir tenis raketiBakınca, uçucu ışık dalgalarının yayıldığını görüyorumMilyarlarca yıl gibi teller üstünden akıyor parlak enerjiTellerin kumaşı tılsımla değiştiriyor renklerinibiri öbürüne Doğru tıpkı, sankiHayalet TuzağıEvren'in küçük bir örneğiymiş gibiBilinç birbirine bağlayan makinanın algılayan parçasıDışarda, Zaman içinde Gören'e doğru dalgalarını salıyorKendi görünümünü küçük bir örnekte sunuyorbir kez - ama her zaman için

Dikkatlice yenileyerek aşağı doğru sonsuz değişiklerleVe bu her parçada aynı her yerde aynıGerçek Başlangıç'tan bu yana uzayın derinliklerinde kendi kendiniÇoğaltan bu enerji - ya da görünümBir 'O' ya da bir 'Aum' olabilirKendi öz Görünümü'nün modeli üstünde kendi kendini kuşatmışbu bir tek Sözcük'ün çeşitlemelerini çekerekEn uzak Nebula ve en geniş Astrolojilerin dalgalarında dışadoğru dönüyorYüklü, kendi kendine sadık kalması için, bir Fil derisi üstüneÇizili Mandala'daYa da gülümseyen bir düşsel Fil'in böğründeki resmin fotoğrafındaFil'in görünüşü her ne kadar yersiz bir şakaysa da-Bir Ateş Şeytanınca tutulmuş bir İşaret olabilir bu.ya da bir geçicililik canavarıYa da boşluktaki karnımın fotoğrafındaYa gözümdeYa da haç çıkaran rahibin gözündeYa da kendisine kendi gözünde bakan ve ölenVe gerçi bir göz ölse deVe gerçi benim gözümölse deMilyon gözlü canavar, Adsız, Cevapsız, Benden-saklanan,sonsuz varlıkKendi kendisini doğuran YaratıkEn küçük bir davranışıyla titreten, bütün gözleri aynı anda ayrı ayrı yerlerebakanTek ve Tek-Olmayan kendi yönünde kıpırdananDaha sonrasını bilemem

Ve ben bu canavarın betimlemesini yaptımVe bir gün bir başkasını göstereceğimBir Cryptozoid duyganlığı buSürünüyor ve dalgalanıyor denizin dibindeKenti teslim almaya geliyorHer bilinci yok ediyorEvren kadar ince, karışıkKusturuyor beniÇünkü göze görünmesini kaçıracağımdan korkuyorumNasıl olsa beliriyorNasıl olsa beliriyor aynadaDeniz gibi aynadan da yıkanıp geçiyorSonsuz dalgalanmalar buAynayı temizleyince çekiliyor ve Bakan'ı boğuyor.Yeryüzünü boğuyor yeryüzünü boğduğunda daKendi kendi içinde boğuluyorMüzikle dolu bir ceset gibi açıklara doğru yüzüyorKafasında bir çocuk gülüşüKaranlık denizde bir ölüm çığlığıKör bir heykelin dudaklarında bir gülümsemeO ordaBenim değilKendim için kullanmak isterdim onuKahraman olmak içinAma bu bilince satılık değil oHer zaman kendi yolunda ilerliyorTüm yaratıkları bitirecekGeleceğin radyosu olacakZaman içinde kendi kendini duyacakDinlenmek istiyorKendi kendisini görmekten, kendi kendisini duymaktan yorgunBaşka bir içim istiyor bir başka kurbanBeni istiyorBana akıl veriyorBana varoluş nedenini veriyorBana sonsuz cevaplar veriyorAyrık olmak için bir bilinç ve görmek için bir bilinçYa bir olacağım ya da bir Başkası, alın yazım bu,Hem ikisiyim hem de hiçbir değilim demekBen olmasam da kendi kendiyle uğraşabilir oCevapsız bir Çift'tir oElektrikli yazı makinalarının üstünde vınlıyor oParçalı bir sözcük yazıyorYazdığı parçalı bir sözcük