Pembe Beyaz

Bir kar yağar, etraf aydınlanır,Soluk, kaygan bir dünya. Yalnızlığın.Sapanca'dan öteye Geyve'ye kadar,Raylar pırıl pırıl, tren yılgın.

Ha bre üstümüze kar yağar,Gittikçe büyür çılgınlığın!

Ellerin üşür, ellerin utanır,Yüreğin sevgiyle dolu. Öyle sıcak!Pencereden saçların uçuşur birdenTren sarsılır gider koşarak.

Bulutlar geçer rüzgârla üstümüzdenAşkımız gibi başlar bir sağanak.

Bu vefasız anılar unutulmaz, hatırlanır,Arada yıl var. Aklımda düşünceler.Nasıldı derim nasıldı gözleriNasıl bakar da aydınlığa, güler!

Yağan kar gibi beyaz elleri,İnceden bir de türkü söyler.

Hey, bir daha nasıl yaşanırO ele geçmez günler! Yok artık!Ne öpüp okşamak ne bir şeyNe içimizi dolduran bu sıcaklık!