İstanbul

Şimdi Çemberlitaş'ta bir evMiniminnacik öyle dururPenceresinde küçük bir kizSaadeti yüzünden okunur.

Ötede kalabalik caddeDurmuş insanlar bakinirNe derseniz deyin işteHerkesin bir derdi vardir.

Insani sikar kalabalikHele kizlarin bir tuhaf gülmesi!Içinizde bir şeyler uyanirGariplik yahut sevgi.

Veya Köprü üstünde bir günGider dururken yolunuzaHiç görmediginiz bir tazeGirivermiş kolunuza.

Diyecegim bir sicak kadinDeli divane etmişse yakişaniIyice anlarsiniz ondan sonraIstanbul'u, yaşamayi, aşki.