Bir Karanlık Masalı
Güneş yok,gökyüzü tozuyor biraz, bu sabahve işte şu saatte yağmursaçlardan süzülüyor.
El, görünen bir sevgiyle tutuyor bir elive diyor ki, İsakendi çarmıhını sırtında taşıyan, marangoz muydu,yoksa bir marangozun oğlu mu?
Zamanın başladığı günlere kadar gitsem, yaşamakyine de çok kısa, diyor;ve körüm ben, karanlıktan korkanağzının yarısıyla gülen bir kuşum.
Ve gülüyor ağzının yarısıyla.