Behçet'e Ağıt

Herkes bir şey söylüyorKimi aşk diyor kimi ilkyazBöyle yapar insanı,Ama hiçbiri bilmiyor biraz

Dön kendi kendineDön kendi kendine, başım!

Kaç Samanyolu fışkırır düşlerindenKim bilir kaç dağ çiçeklenirKaç deniz ölür kaç ozan yanarBükülür boynun senin, ey şiir!

Kal kendi kendineKal kendi kendine, düşüm!

Çavdarların biçildiği tarlalardaGece, Ay daha güzeldiVe gölgeleri ağaçlarınDaha bir uzar giderdi

Ak kendi kendineAk kendi kendine, yaşım!