Leylekler

Bu akşam sonbahar ne kadar serin;Geceyi hasretle bekliyor zaman.Üstünde hasretle leylekler uçanBeyaz perdeleri indiriverin.

Masamda düşünen eski lâmbayıYakmayın, odamız karanlık dursun; .Gecenin ufkundan yükselen ayıGörelim, perdemiz üstüne vursun.

Perdemiz üstünde uçan leyleklerŞimdi ay vurunca, yabancı, uzakMâvi bir iklîmden kanad çırparakGeçen leyleklere benzeyecekler.

O zaman unutup aşkı, hevesi,Neş'eyle çarparken yorgun kalbimiz,Göğsümüzden kopan bu coşkun sesiKanat seslerine benzeteceğiz.