Fıskiye

Mehtap on beşindedir.Havuzdaki fıskiyeBelki tutarım diye,Mehtabın peşindedir.Bahçenin boşluğundaBiriken sessizliğiPırıltılar deliyor.Gecenin boşluğundaFıskiye yükseliyor.Sonra birden vurulmuşGibi, renksiz, durulmuşSulara inci inciDüşerek can veriyor,Fıskiyenin bu hali,Kalbe hicran veriyor.Her sevdanın sevinci,Her sevincin hayaliGöz kırpılması kadar,Sonunda suya düşmekRüzgârda dağılmak var.