Söyle Gökyüzü

Acıyı kim neylerNeyler kasabayı şehirli düşünceler,Acı, yığından bir tel çeker gibiKayıp gider götürerek kendi nedenlerini.

Aşktır, acıyı kim neylerPeçe altında gezer sevişerekten,Ben çok gördüm çok gezdim çok sevdimGönlümde sen olan kuyuyu bildim.

Gönlünde kuyuyla acıyı kim neylerSüzersin acıyı gövdende bırakarak,Tortu atılmaz, yanık onmaz, toz yunmazÇıkrık çalışır bir eğlentiyle.

Kuyu kalır çölde bir olanak olarakYer altı sularını birleştirir gibiAcı, katmandan katmana kuyudan kuyuyaGelenek olur ve alışkanlık yaratır.

Çıkrığın gıcırtısı müzik gibi inlerKova deliktir lafolsun diye işte,Eskil bakışların tirşesi yeterAşktır, söyle, acıyı kim neyler?