Ali Cengizkan

Haydarpaşa Burası

Kaç kere yanaştın bu minyatür iskeleyeKaç kere bağlandın ve çözüldün, saçlarınlaKaç kere lastiklerin ezildi, palamarın koptuKaç kere düdük çaldın, bir çocuk istedi diyeKaç kere öptün o kızı, dudağının üstündenKaç kere sarıydı içerisi, sıcak ve rahatKaç kere çarptı yüzüne o tuzlu yağmurKaç kere yanaştın, eli yanağında sandınKaç kere sarsıldın, bir karanfil elinde.

Kaç kere yaşadın, duydun ve eskidinKaç kere merdivenlerden indin, Glasgow 1859.

İskeledeyim; atlarken gördüm yeşil deniziHer yan yeşil, yine de kimlik denetimi.