Alaca Aydınlıkta

Gel de yürürken hiç konuşmayalımBir yanımız güvercinler, parke taş altımızdaBırak Çıkrıkçılar Yokuşu orda dursunNasılsa vur emri çıkartıldı adımıza.

Nasılsa biz demeyi öğrendim, nasılsaŞimdi ben dedikçe de sen geliyorsun aklıma.Dünya bizim dışımızda, nesneler dışımızdaKonuşmak anlamsız, vur emri var hakkımızda.

Sevgiler de vurulur, bunu biz biliyoruzNesneleşen sevgilerle, yüzükle, gülücükleGiysinin üstünde duruşunu ondan seviyorumGövdenin içinde kıpırdayışı ondan.

İnsandan kaçanlar olur yurt dışınaSevmekten kaçanlar olur aile-içinde,Kaçanlar olur yaşamaktan, yaşamları boyuncaVe vur emri çıkartılır bizim adımıza.

Bırak Çıkrıkçılar Yokuşu orda dursunTüllerle, koltuklarla, yatak ve yorganıyla,Bırak arkamızdan gelsin tarihçilerVe aramızı belirlesin omzundaki küçük çanta.

Gel, ve artık hiç konuşmayalımBir yanımız güvercinler, parke taş altımızdaBırak Çıkrıkçılar Yokuşu orda dursunNasılsa vur emri çıkartıldı adımıza.