Güle ve Aşka Veda

Kalbinin durağında eyleşmeden geçiververimli kuluçkada peydahlanan balçığıntahammülsüz atların sırtına bindirildi

bırak da can çekişsin bir alabalık gibiruhun kirli sularda gözeyi anımsamakünyende tabiatı hatırlatan ne varsarendele hafiflesin boynundaki ağırlık

çocukluğunun masal küresinden sökülmüşülkelerini bir bir geçir madeni iptenve bu afyonlu çağın mabedinde tesbih çekgüle ve aşka vedagüle ve aşka vedagüle ve aşka veda.