Ali Ayçil

Ezber

Gitti son ulak;gözü titrekbir mühür gibi hurucunda taşıyarak

şehrin çarşılarında bingün bir aryaüşüttü mangal yüreğini taş konakların

ilkin alıcı kuşlar düştüsonra elleri bahçevanların

uzun bir kış başladı