Bozkır

Üstümde biçilmiş ekinlerin kokusubeni mahsul sanıyor üstümde uçan kuşlar.Oysa “yaz bitmiş yazıt bırakmaksızın,” düşmüş kantarların dilioturmuş güzü ayıklıyor akrabam çıplak çalılar.

Çatladı çatladı çatladı toprakgüneş hep demirdendi, bitkiler hep ölümlü, çark etti marifetim.Seni sarı çiçeklerle konuşturan hayretin dili bendeniçin hiç çözülmedi cennetin bahçelerine inen efendim?

Burada bir boşluğa kapı yaptılar benikansız düşmüş yapraklarla desteklendi eşiğim.Bu kırık buğdayların, bu sararmış otların arasındakıpırdasam hemen anlaşılıyor, kaç uçurum çıktığım ve kaç gökten indiğim.