Ustam Öldü Ben Yazarım

Ustam öldü ben yazarımDalgınlıklar çalışıp ayışığında ıslığımlaYalnız yüzümde solgun sılaUstam öldü ben yazarım

Ben de gömülürüm mahzun bir şarkıylaİlkyazda gökkuşaklı bir yağmuraUstam öldü bana kaldı çünküAğzında mağlup bir ıslığın kederi

Ey toprağa düşen uğultulu bir dal gibiHep yeniden açan kendine yalnızlığıEy solarken üstünde gökyüzüKısık sesle okuyan elemler kitabınıBakışlarında yaralı bir karacaAğırbaşlı kuşların uçtuğu gecelerdeBenim şimdi, üzgün dolaşan o mağribi

Bunlar ömrümün en yprgun gözyaşlarıDökülen, hazin bir güz gününeBüyütüp içimde çok eski bir karanlığıBen yazarım beş vakip kalbimdeHüznünle coşturup kelimelerimi

Adam Sanat Dergisi Mayıs 2001 sayısı