Sabahların Uzağında

Çarpma kurbanın olam kalbimMüstakil bir ülkenin,En karanlık mahzenindesin;Siyah bir baykuşun,Sabahların uzağındaGeceye diz çöküp ağladığı.

Çarpma! Dur! Dur artık kalbimSöndü şu şafaklarda,Söndü yüzen al bir sancak gibi gençliğim!Ölmek üzereyken ciğerlerinde kalan son nefesin,Ölmek üzereyken çıkan son sesinle bağır:Ah ki heves kırılır parça parça ten içinde!

Ten içinde asıl büyük sızın kalır,Göğsünde bu sızıdır şiir.Ey hüznün mahcup alfabesi kalbim!Zaten vaadedilmedi bize gelecek o güzel günlerNe yarın ne yarından da yakın,Güz bir tebessümle örtülür yüzüm.

Ufku saran karanlıkta çakarak şimdi sen,Alevinde geceye sır kaçıran bir ateşböceğisin,Şavkı vuruyor alnına ansızın kanlı bir hilalin;Son kalesi de son düşüyle düşürülmüş bir şehir gibiDudaklarında koyu bir hırs, koyu bir hisle sus:Hakkıdır bu zulüm hakkıdır faşizme tapan milletimin!

Adam Sanat Dergisi Kasım 2001 sayısı