Hazin Bir Şarkıydı Hayat

Geçer gri bir sabah dahaGeçer gri bir sabahtanGeçer siyah bir gece dahaGeçer siyah bir gecedenArtık mektupları gelmeyenYalnız bir kenttir ölümGül solar, kül soğurGüzide bir güzde unutulurŞık vücudum

Ayışığında on üç karga gökyüzündeSaydım ayışığında o üç kargaKatıldılar şarkıma usulca karanlıktaTanrı yağmur yemiş ıslak kelimelerle konuşurTenhada kirpikleri efkârlı çoçuklarlaBakışlarında aktığı için suçluBir suyun nû görüntüsüÇalarken tek başına bir klarnet solosuYaralı bir rüzgâr gibi yaralı bir akşamdaİpek bir düştü solduruldu herkes

Geçer gri bir sabahGeçer gri bir sabahtanGeçer siyah bir geceGeçer siyah bir gecedenTarihi bir çarşıda hatırlananEn eski lehçedir ölümTanrı susarken O'nun yerine şair konuşur:Koşar açık bir yazıda bir ceylan avcısına gibiKoşar insan koşar durmadan yenilgisineAcılardan ve hüznünden kazandığı hızla

Ayışığında o üç karga gümüş bir çığlıktılarAnlar gibiyim artık kirpikleri karla doluBir kadının sesindeki solgunluğuAlkolün sonuna doğru sözleri hep yeniden değişenHazin bir şarkıydı hayatÇalarken tek başına o klarnet solosuYaralı bir rüzgâr gibi yaralı bir akşamdaHerkesin kazdıkça kendinde cesetler bulduğu

Adam Sanat Dergisi Mayıs 2000 sayısı