Çünkü Artık Mümkün Değil Aşk

Bu şehrin yağmurları mısra mısra ezberimdeSisten bir kılıç kuşanmış şovalye yalnızlıklarıAralıksız sonbahar, akşamın solgun dolunayındaGecikmiş bir trenTek yolcusuyla giriyor İstanbul’a

Bu şehrin yağmurları mısra mısra ezberimdeGarda Attila İlhan’a benzeyen bir adamKendi mi içiyor rüzgâr mıBelli değil sigarasınıYakasında üşümüş zifiri bir karanfilne düşündüğü seçilmiyor

“Belki de rüya büfün umutlar”Yasaklı bir şarkıcıdanKız Adil söylüyor gözyaşlarıylaKarşılıksız hisler sokağındaYanlış bir yağmurun iplerine dolaşmışKirpiklerinde kırılmış küçük yağmurlar, karanlıktaIslığını kıssa çocukluğu ıpıssız kalıyor

Bu şehrin yağmurları mısra mısra ezberimdeÜzerinde zarif bir gökkuşağıYuttuğu denizi kusuyor boğulmuş bir martıDüşürüp boynunu bir çöpçünün sıcak avucundaHayat affet! Kalbim hoş gör beniÇünkü artık mümkün değil aşkÇünkü artık mümkün değil şiir