Şair'e

Ey şair! Değer verme sevgisine sen halkınTez geçer gürültüsü zafer övgülerinin;Aptalın yargısına, soğuk kalabalığınGülüşüne de boş ver, aldırışsız ol, sakin.

Sen çarsın: Yalnız yaşa. Yürü özgür yolundaÖzgür akıl nereye götürüyorsa seni.Yetiştir emeğinin sevgili meyvesini,Ödül beklemeksizin soylu çabalarına.

Ödül sendedir, çünkü en yüce yargıç sensin;Ürününe en titiz değer biçebilensin,Ey güç beğenir usta, sen ondan hoşnut musun?

Hoşnutsan, kalabalık varsın küfretsin sana,Tükürsün ateşinin tutuştuğu mihraba,Şımarık bir inatla rahleni sarsıp dursun.