Şair

Şairi Tanrı ApollonKutsal özveriye çağırmadığı zaman,Yılgınca gömülmüştür oBoş bir dünyanın dertlerine;Kutsal liri onun susar;Soğuk bir uykuda pinekler ruhu,Dünyanın önemsiz çocukları arasındaBelki, en önemsizi odur.

Ama tanrısal söz ulaştığı anOnun duyarlı işitimine değin,Durgun ruhu silkinir şairin,Bir kartal gibi, uyanan uykusundan.Dünyanın eğlencesi ona boğuntudur,Beşerin lâkırdısı ona yabancı,Durup divanına halkın putununŞair eğmez mağrur başını;Koşar o, akansız ve yaban,Seslerle ve karmaşayla dolu,Issız dalgaların vurduğu kıyılara,Gür uğultulu ormanlara doğru...