Lida'ya Mektup

Bize karşı iyi davrananKaranlık serince yorganınıVe itince geceye zamanAğır aksak yelkovanını,Mutluluk içerisinde yüzenAşk, uykusunu yitirince,Dilsiz zindanımın hemenDuvarını terkederim ben de...Uçup gidince dakikalarÜzüntüye düşerim boş yere,Ne ki bekçiler uyurlarİnanarak hayın kilitlere,Senin konutundayım artık ben...Artık hızlı adımlarımdan,Tutku dolu sessizliğimden,Yankılanan soluğumdan,Cesur ve titrek ellerimden,Ve ateşli dudaklarımdan.Tanı bu sevgiliyi; geldi,Benim coşkum, mutluluğum bu! ..Lida, şayet ölüm gelseydiMutluluk ve aşktan üstün olurdu.

1817

Çeviri: Kanşaubiy Miziev-Ahmet Necdet