Sıradan Gün

Kır saçlı bir adamımsabahleyin ateş yiyicisürüngenlerin koşturduğudüşlerinden sıyrılan.Bu adam selamlar eşini,“Artık okşamalarımızı anımsamıyorum”dermiş gibi.Tartılır, traş olur,gözlerinin altında torbalar, boks yapar.Çırılçıplaktır çayını içerken:tembelliği üstesinden gelir güvensiz gülüşünün.Mektuplarını çöpe atar.Rastgele telefon eder,bilmez kime ettiğini:“Kusura bakmayın hanımefendi:iyi kaynaktan aldım haberi,yarın öleceksiniz.”Tozunu alır bir eşyanın.Kimseye göstermedentükürür şiirlerinin üstüne.Bir kanaryası olsaydıyolardı tüylerini.