Alain Bosquet

Kuşku

Neden gözlerin yaralı, neden gövden,neden memelerin üzgün avuçlarımda,neden ağırsın: birkaç pişmanlık acısı,birkaç amaçsız kar, biraz reçine?Bir adam orada kendi darağacıyladinleyen serçe sıcaklığı arasında;burada bir kadın, ama göze alamıyor aklıbaşkaldırmayı kuşkuya.İkisi de insancıl sözcükler yaratırlardı,imgeler yaratırlardı, her ikisi deama ne yapıyorlar şimdi, artıkyalnızca bir yabanıl hayvan olan elleriyle?Neden kitaplar yazalım isteksizce,neden yetinelim boş sayfalarla,neden yaşayıp duralımher sözün yeni bir intihara sürüklediğidüş kırığı ozanlar?